Google bu sene Bilim Fuarı’nın ikincisini gerçekleştiriyor. Tüm dünyadan 13-18 yaş arasındaki öğrencilerin katılımına açık olan yarışmada geleceğin bilim insanları yaratıcılıklarını sergilemesi planlanıyor.

Google ile birlikte CERN, The Lego Group, National Geographic ve Scientific American’in desteği ile gerçekleştirilen bu etkinlik; tüm dünyadan 13 ile 18 yaş arasındaki öğrencileri bilime özendirmek, bilimsel deneyler yapmalarını ve bilimsel konularda merak uyandıran soruları sormalarını sağlamak amacıyla düzenleniyor.

Fuarda yarışabilmek için öğrencilerin bir okulda tam zamanlı eğitim alıyor olmaları ve ‘Google’ hesabına sahip olmaları gerekiyor. Öğrenciler bilimsel deneylerini Google ürünlerini kullanarak kuracakları web sitesinde 2 dakikalık kısa bir video ile ya da 20 slaytlık bir sunum şeklinde belirlenen 13 dilden birini seçerek paylaşabilecek. Projelerin bilgisayar, matematik, dünya ve çevre bilimleri, davranış ve sosyal bilimler, enerji, uzay, inovasyon, fizik, biyoloji, kimya, gıda, elektrik&elektronik gibi konularından biri olması gerekiyor. Öğrenciler projelerini hazırlarken Google docs, Youtube, Maps, Google Earth, Google Search ve diğer Google ürünlerinden faydalanabilecekler.

Dereceye giren öğrenciler Google’dan 50.000 dolarlık eğitim bursunun yanı sıra, National Geographic rehberlerinden biri eşliğinde 10 gün velileriyle birlikte Galapagos Adaları’na bilim gezisi yapma şansı elde edecekler. Ayrıca kazananlara Google, CERN, The LEGO Group’tan birinde staj imkânı sunulacak. Bu yıl Scientific American tarafından verilecek ’Science in Action’ özel ödülü ise yerel toplulukların yaşamında farklılık yaratacak sosyal, çevresel, etnik, sağlık ve sosyal yardım içerikli projelerin uygulanabilirliğini gösteren projelere verilecek. Finalistler Google’ın Kaliforniya Mountain View’deki merkez üssünde aralarında Vint Cerf, Sylvie Earle, Nobel Lauretes gibi dünyaca ünlü bilim insanlarının bulunduğu jüriye projelerini sunacak. 13-14, 15-16 ve 17-18 yaş kategorilerinde ödül kazananlar 23 Temmuz’da açıklanacak.

Türkiye’den katılmak isteyen öğrenciler 1 Nisan’a kadar http://www.google.com/sciencefair adresine başvuru yapabilecek.

[NTV]

Yalan Söylüyordu Yakamozlar

Babam, Kemal Küçüktekin‘in kendi şiirlerinden oluşan kitabı Yalan Söylüyor Yakamozlar  yayımlandı. Hatta İstanbul TUYAP Kitap Fuarında kitaplarını imzalamaya başladı bile

Babamla her zaman gurur duymuşumdur, şimdi bir hayalini daha gerçekleştirdiği için daha da çok gurur duyuyorum ve seni kendime örnek alıyorum babam..

Kitabın, gezegenimize hayırlı olsun babacım.. Seni çok seven oğlun Özgür

Ayrıca yakın zamanda babamın bir romanı da yayımlanacak, facebook sayfasında epey heyecan uyandıran romanının basılı halini de merakla bekliyoruz..

Kitabın arka sayfasından ;

01.Temmuz 1954 tarihinde Konya’nın Çumra ilçesinde doğmuşum. İlkokul ve Ortaokul eğitimlerimi, abimin devlet memuru olması nedeniyle değişik illerde tamamladım. Lise eğitimi, Adana Ziraat Meslek Lisesi’ni kazanmam ile meslek eğitimi alarak, 1971-1972 yılında, henüz 18 yaşında iken Ziraat Teknisyeni olarak hayata atıldım. Lise eğitimimden on beş yıl sonra, ilk önce İktisat Fakültesini daha sonra Ziraat Fakültesini bitirdim. Tarım Bakanlığı’nın taşra teşkilatlarında 28 yıl görev yaptım. Bu 28 yıllık görevimin 10 yılı idarecilikle geçmiştir. Okumayı, seyahat etmeyi ve müzik dinlemeyi severim. Benim gibi seyahat etmeyi seven bir bayanla evliyim. Edebiyata düşkünlüğüm Ortaokulda başlamıştır. Ziraat Meslek Lisesinde okurken yazmış olduğum bir şiirimin, İstanbul Radyosunun şiir programında birincilik kazanması, bana şiiri ve şiir yazmasını daha çok sevdirmiştir. Şu an 220 si yayınlanmış 300 civarında şiirim vardır. Biri erkek birisi kız olmak üzere iki çocuk babasıyım. Çocuklarımın ikisinin de üniversite mezunu olması ve mutlu bir evlilik yapmaları benim övünç kaynağımdır. Edebiyatı ve şiiri seven, yolu edebiyattan geçen bütün okuyuculara sevgi ve saygılarımı sunuyorum.

İlgili Linkler ;
* Kemal Küçüktekin Facebook Sayfası
* PANDORA Kitap
* İdefix Kitap
* Google Arama Sonuçları

http://www.ubuntu.com

Ubuntu’nun yeni sürümü 11.10 Oneiric Ocelot yayımlandı..

Kuruluma Geçmeden Önce RESİMLİ KURULUM REHBERİNE MUHAKKAK BAKIN!

İndirme Bağlantıları İçin ;

DESKTOP:
ubuntu-11.10-desktop-i386.iso 695 MB
ubuntu-11.10-desktop-amd64.iso 697 MB
MD5SUMS

ALTERNATE:
ubuntu-11.10-alternate-i386.iso 673 MB
ubuntu-11.10-alternate-amd64.iso 674 MB
MD5SUMS

DVD:
PC (Intel x86) install/live DVD
64-bit PC (AMD64) install/live DVD
MD5SUMS

KUBUNTU
http://cdimage.ubuntu.com/kubuntu/releases/oneiric/release/
http://releases.ubuntu.com/kubuntu/oneiric/

XUBUNTU:
http://cdimage.ubuntu.com/xubuntu/releases/oneiric/release/

LUBUNTU :
http://cdimage.ubuntu.com/lubuntu/releases/11.10/release/

YANSILAR:
Ana sunucular:
http://releases.ubuntu.com/oneiric/

Alternatif sunucular :
http://www.mirrorservice.org/sites/releases.ubuntu.com/oneiric/

Önemli Not:
Kurulumda sorun yaşamamak ve zaman kaybının önüne geçmek için indirdiğiniz ISO kalıplarının MD5 değerlerini kontrol etmenizi öneririz.

Örnek MD5 kontrolü:
Bir uçbirim penceresi açın ve aşağıdaki komutu indirdiğiniz dosya ve konumuna göre değiştirerek yürütün:

md5sum ‘/home/kullanıcıadınız/Downloads/ubuntu-11.10-desktop-amd64.iso’

Çıktısı:

62fb5d750c30a27a26d01c5f3d8df459 /home/kullanıcıadınız/Downloads/ubuntu-11.10-desktop-amd64.iso

kullanıcıadınız yazan yere kendi kullanıcı adınızı yazınız..

MD5SUM Değerleri ;
5e427f31e6b10315ada74094e8d5d483 *ubuntu-11.10-alternate-amd64.iso
24da873c870d6a3dbfc17390dda52eb8 *ubuntu-11.10-alternate-i386.iso
62fb5d750c30a27a26d01c5f3d8df459 *ubuntu-11.10-desktop-amd64.iso
c396dd0f97bd122691bdb92d7e68fde5 *ubuntu-11.10-desktop-i386.iso
f8a0112b7cb5dcd6d564dbe59f18c35f *ubuntu-11.10-server-amd64.iso
881d188cb1ca5fb18e3d9132275dceda *ubuntu-11.10-server-i386.iso
196f12bdbf60ee759e11d4986bc19ce3 *ubuntu-11.10-wubi-amd64.tar.xz
7ab19159b48e2135f82d76193e1a0d55 *ubuntu-11.10-wubi-i386.tar.xz
39656579e3b55b7cac29e191ac83ef92 *wubi.exe

Kaynak : Ubuntu Forum

Steve Jobs

Apple’ın, sıradan bir bilgisayarı, cep telefonunu bir arzu nesnesine dönüştüren dahi kurucusu Steve Jobs bugün hayata gözlerini yumdu.  Teknoloji dünyasına bir çok yenilikler katan Steve Jobs aslen Suriye’li bir ailenin çocuğu, kanseri nedeniyle günden güne zayıflayan ve bir süre önce Apple’daki görevini bırakan Jobs’un şu sözleri bugün daha anlamlı ; ”Her gününü hayatının son günüymüş gibi yaşarsan, günün birinde haklı çıkarsın.”

Bir Linux kullanıcısı olarak bilgisayar teknolojilerinde Linux’a verdiği ilhamlar için teşekkür ederim. Ubuntu Canonical Desing Team sayfalarında “Teşekkürler Steve” başlıklı bir yazı ile Jobs’ı andılar.

Allah rahmet eylesin..

İlgili Haberler ;

Apple
Ubuntu Canonical Desing Team
NTV
Radikal

http://www.dogaicincal.com/

Firefox for Linux

Severek kullandığımız Firefox’un 7. Sürümü yayımlandı. Ubuntu 11.04 ve 11.10 sürümlerinde herhangi bir kod girmeden otomatik olarak güncellenecek. 10.04 ve 10.10 sürümlerinde kullanmak için Yazılım Kaynakları menüsünden ppa:mozillateam/firefox-stable eklemeniz ve sistemi güncellemeniz yeterli olacaktır.

Sürüm notlarına göz atmak için lütfen tıklayınız : Firefox 7 Özellikleri

NonServiam’daki yazılarından tanıdığım Doğu Yücel’in yeni bir romanı çıkmış “Varolmayanlar”  Doğu’nun bu üçüncü romanı, ilk romanını 2001 yılında “Düşler Kabuslar ve Gelecek Masalları” ismiyle çıkarmış. 2003 yılında “Hayalet Kitap” adlı kitabını yayımlamış. Açıkçası ilk iki romanından da “Küçük Kıyamet” filminin senaryosunu yazdığını da bilmiyordum. Romanın henüz başındayım ama oldukça heyecanlı gittiğini söyleyebilirim. İnternette kitap hakkında oldukça olumlu eleştiriler mevcut. NTV’deki röportaj kitap hakkında oldukça faydalı ipuçları içeriyor ;

Hayal kurmanın anarşist manifestosu

”Neden insanlar aynı gün aynı saatte aynı şeye başlar? Kutsal bir ritüel gibi. Herkesin bunu aynı anda yapması en fantastik romandan daha fantastik.” Doğu Yücel, varoluşu ve düzeni sorgulayan hayalperest manifestosu ‘Varolmayanlar’ı anlattı…

Genç bir işadamı. İşinde başarılı, güzel sevgilisi, iyi bir ilişkisi, ideal bir hayatı var. Gündelik hayatın rutinine dahil olmuş. Görünürde hiçbir sorun yok. Ta ki, bir gün yazdığı bir hikaye gerçek olana kadar. İsmini bilmediğimiz bu adam yazmaya başladıkça gerçeklerin farkına varır, dünyası değişir.

Doğu Yücel yeni romanı ‘Varolmayanlar’da bir yandan Türk edebiyatında benzeri olmayan bir hikaye anlatırken, bir yandan da kapitalist sistemi ve otoriteyi eleştiriyor, hem de bunu klişelere mahal vermeden, mizahi bir dille yapıyor.

Yücel, ilk sayfalarda dünyanın sonunu gösterdiği hikayesinde aslında hayal kurmanın tarihini anlatıyor. İnsanlık varolduğundan beri hayal kuran ve tarihi, edebiyatı, sinemayı yaratan, değiştiren yüzlerce ismi bir araya getiriyor. Jules Verne, P.K.Dick, Ursula K. Le Guin, George Orwell, Orson Welles, Terry Gilliam, Yusuf Atılgan, Oğuz Atay gibi sayısız isim ince ince işlenen hikayenin birer parçası oluyor. Ve sevdiği/ sevdiğimiz şeyleri de bu dünyanın içine yerleştiriyor; Metin Demirhan’ın dükkanı, çocukluğumuzun çizgi filmleri, mahalle maçları, dağılan grupların keşke olsa dediğimiz albümleri, yaşamayan yazarların hiç olmayan kitapları…

Kendi kuşağının en iyi yazarları arasında olduğunu bir kez de ‘Varolmayanlar’la gösteriyor Doğu Yücel. Gerçekliğin sınırlarını zorladığı, kimine fantastik gelebilecek hikayesiyle aslında tam da gerçekliği anlatıyor çünkü. Şimdi bu gerçekliği, anarşist romanı Yücel’in kendisinden dinlemek en doğrusu:

Kitabın alt başlığı hayal kurmanın/hayalciliğin tarihi olabilir mi?
Bu kitabın biraz hayalperestlerin başucu kitabı olmasını istedim. Bu bir roman ama aynı zamanda hayalperestliğin geçmişine uzanan bilgiye de sahip. Ufak da olsa ansiklopedik değeri olan bir kitap olmasını istedim. Özellikle o sinemadaki bölümde hayalciliğin, roman geleneğinin başladığı dönemlere gidiyorum. Biraz okurken insanlar kendi hoşlandıkları yazarları görsün istedim. Türkiye’de fantastik sinema ve edebiyata dair çok fazla kaynak yok. Genç okurlar da onlar için yeni olan yazarlarla tanışsın istedim. Benim mesela ilk iki kitabımı okuyan okurlar biz böyle kitaplar okumak istiyoruz diye mesajlar atıyorlardı. Hem o mesajlara toplu yanıt vermek istedim hem de benim de etkilendiğim en önemli yazar ve yönetmenlere selam göndermek istedim. Bir de kitabın konusu buna çok zemin hazırlıyordu zaten. Bilinçli yapmadım, yazarken oluştu.

Aslında varoluşa dair temel bir hikaye değil mi?
Herkes hayatında ara ara ‘Ben nereye gidiyorum’ diye sorgular. Yani çocukken kurduğumuz hayaller üniversite hayatı ve sonrasında işe girme sürecindeki kaygılarla başka bir şeye dönüşüyor. Ve bir anda o kurduğumuz hayalleri unutuyoruz. Daha çok para kazanmak, daha havalı bir araba, daha havalı bir kız arakadaş istiyoruz. Eski hayallerimiz yerine daha maddiyatçı amaçlar devreye giriyor. Bu aradaki karakter de bu fikirlere boyun eğmiş. Ama bir anda yaşadığı doğaüstü deneyimle, geçmişte kurduğu hayalleri hatırlıyor ve aslında böyle bir hayat istemediğinin farkına varıyor. Dışarıdan bakıldığında belki gıpta edilecek bir hayatı var ama mutlu değil, tamamlanmış hissetmiyor kendisini. Bir sorgulanma süreci başlıyor.

Kitapta kapitalist sistem eleştirisi ve varoluş sorunu birlikte yürüyor. Bu ikisi bu kadar yakından ilişkili mi?
Kesinlikle öyle. Varoluş bizim bildiğimiz dar anlamıyla hayatın kendisi; hayatı yöneten ekonomik sistem, otorite ve dayatılan gerçekler. Bunlar varoluşun dayanakları. Dolayısıyla birbiriyle yakından ilişkili.

‘Varolmayanlar’ temelde bir sistem eleştirisi ve doğal olarak bilimkurgu klasiklerinin, anarşist metinlerin bir uzantısı.
Tabii, ‘1984’, ‘Blade Runner’, ‘Mülksüzler’in söylediği şeyi söylüyor ama onlardan daha direkt ve masalsı dile getiriyor derdini. Benim hikayem başka bir gezegende değil kendi dünyamızda geçiyor. O yüzden alegorik bir durum yok aslında. Kapitalizm ve onun etrafında örülü olan bütün inanç sistemlerine, yönetim şekillerine bir eleştiri.

Başkarakter, sisteme entegre olmuş, işinde dakik, çevresine uyumlu. Ve bir uyanış gerçekleşiyor. Bu bakımdan John Murdoch, Neo ve birçok P.K. Dick karakteri gibi diyebilir miyiz?
Evet Matrix’in Neo’su gibi o çarkın parçası olmuş, daha sonra bir kıvılcımla harekete geçiyor. O yönden bir benzerlik var. Orada Neo’yu uyandıran şey Morpheus’un ilettiği mesajdı burada ise bir kalem ve yazdığı hikayenin gerçekleşmesi.

Peki başkarakter kader, yazgıya kafa tutuyor diyebilir miyiz?
Kadere kafa tutma durumu var tabii. Alın yazısına karşı çıkan bir kahraman hikayesi Varolmayanlar. Alın yazısı kelimesini bu noktada yazıyla bir tuttum da denebilir. Diğer yandan romandaki diğer karakterlerin de bir kahraman arayışı var. O yüzden de aradıkları kahramanın kaderden ve tüm benzeri zincirlerimizden kurtulmuş, bağımlılıklardan ve geleneklerden bağımsız olmasını istiyorlar. Roman kahramanı zihnini özgürleştirince de bu defa ondan korkmaya başlıyorlar.

Hikayedeki ‘gerçek dışı’ unsurlardansa gündelik yaşamdaki alışkanlıkların absürt, gerçek dışı olduğunu gösteriyorsun…
Aslında o alışkanlıklar; insanların takdir ettiği şeyler, işe aynı saatte gitmek, düzenli olmak, trafiğin sıkışık olduğunu bile bile metroyla değil de arabayla bir yere gitmek, her hafta araba yıkatmak, sürekli cep telefonu değiştirmek falan, bunlar bana daha fantastik geliyor. Neden insanlar aynı gün aynı saatte aynı şeye başlar? Kutsal bir ritüel gibi. Herkesin bunu aynı anda yapması en fantastik romandan daha fantastik. Roman kahramanı bazen fantastik şeyler uyduruyor ama bunlar alıştığımız birçok şeyden daha fantastik değil. Esas gerçek dışı olan sistemin bize zorunlu diye dayattıkları. Doğal olan şey kaygılardan uzak, doğayla bütünleşerek yaşamak ama biz bundan uzaklaşıyoruz. Kitapta aylaklığa bir övgü de var. Teknoloji gelişse de insanoğlu her geçen gün daha çok çalışıyor. Her yeni teknolojik araç işimizi kolaylaştıracağına işimizi gündelik hayatımıza yayıyor. Akıllı telefonlar sayesinde artık tuvalette bile çalışıyoruz. Bundan daha gerçek dışı bir şey olabilir mi?

Gündelik hayata dahil çok fazla detay yer alıyor. Gerçek-gerçek dışı arasındaki sınırı belirsizleştimek mi istedin?
Her şeyi hikayenin istediği kadar koydum. Mesela göndermeler biraz fazlaydı onları azalttım. Yani hikaye neyi gerektiriyortsa onu yaptım. Ben hikayeye hizmet eden bir yazarım. Varolmayanalar 8-9 yıl önce aklıma gelen bir hikaye ve onu geliştimek için bugüne kadar çalıştım. Bazı yönetmenler kendi bakış açılarını göstermek için filme çekerler. Bazı yönetmenler ise hikaye anlatmak için çekerler. Onların filmlerinde perdenin içine girersin. Ben de öyle bir yazarım. Hikaye anlatmak için yazıyorum.

Ne kadar ‘fantastik’ hikaye anlatırsan anlat, gerçeğin sınırlarını ne kadar zorlarsan zorla gerçeklikten kopmuyorsun.
Aslında çok önemli bir tespit bu. Benim tarzım fantastik edebiyat olarak geçse de insanların bildiği anlamda bir fantastik edebiyat değil bu. Gerçek dünyada geçen ve bütün gerçekliğiyle yaşadığımız bir süreç anlatılıyor. Hiçbir zaman gerçeklikten kopmamak gerektiğini düşünüyorum.

Yalnızca bir tane fantastik unsur var kitapta: Adamın kalemle yaratabildiğini keşfetmesi.
Fantastik unsurlar gerçek hayattaki bazı sorunları eleştirmek için çok işlevsel olabiliyor. Zaten edebiyatta sistemi en iyi eleştiren tarz bilimkurgudur. O yüzden bilimkurgu ve fantastik unsurlardan besleniyorum.

‘Varolmayanlar’da hayal kadar önemli bir unsur da Ezgi. Çok güçlü bir karakter, varlığı da yokluğu da önemli bir itici güç.
Bence de Ezgi kitaptaki en önemli karakterlerden biri. Yok, varken de var mı belli değil ama karakterin hayatında çok önemli bir yeri var. Kitabın en önemli sahnelerinde var. Varolmayanlar geleneklere, tabulara saydırırken ilk aşk gibi geleneksel bir şeye sahip çıkıyor. Ama ilk aşktaki o büyü ve masumiyeti sonraki ilişkilerimizde bulamıyoruz. Sistemin öldürdüğü bir şey o. İlk romanımda platonik aşka sahip çıkmıştım. Bu romanımda ilk aşka sahip çıktım.

Toplumcu-bireyci karşıtlığı da önemli bir yer tutuyor kitapta.
Kitabın adı Varolmayanlar olsa bile Varolmayanlar tarafında bile değiliz. Bütün ideolojilere alternatif bir şey sunuyor. Hiçbir tarafa yakın durmuyor. Sondaki gücün paylaşımı bu bakımdan çok önemli.

İlk sayfadan biliyoruz ki; sonunda kaos okuru bekliyor. Sistem sadece kaosla mı değiştirilebilir?
Farklı şekillerde gelişse de kitabın başı ve sonu bende aynıydı. Başka şekillerde yıkılmaz mı? Elbette yıkılabilir. Yavaş yavaş olabilir, değiştirerek, geliştirerek iyileştirilebilir. Sonda bir kaos var ama hikayeyle alakalı bir şey bu. Karamsar da değilim. Bence iyiye doğru gidiyoruz. Bir uyanış olduğu gerçek. Ama bizim iyiye doğru gidişimiz evrimin hızına yetişemiyor. Vicdanlarımız sistemden daha iyi ilerliyor. O yüzden şu anki sistemin gediklerini en materyalist adam bile fark etmeye başladı.

Hikayeyi günlük ve gazete üzerinden anlatman amatör kamera ile çekilmiş film hissiyatı veriyor. Her an diken üstünde, gerçekçilik hissi artıyor.
Biçim üzerine çok düşündüm. Önce 3. tekil şahıs üzerinden yazdım, sonra 1. tekil üzerinden dış sesle denedim. İkisi de işe yaramadı. Sonunda bu günlük olmalı diye düşündüm. Sonra parçalar yerine oturdu. Amin Maalouf’un ‘Yüzüncü Ad’ kitabından da etkilendim anlatım olarak. Günlük bazı şeyleri anlatmak için kolaylık sağladı, söylediğin gerçeklik hissini de verdi. İyi ki o kararı vermişim.

Kitaptaki ‘Aşırı dozda hayale maruz kaldınız’ cümlesi önemli. Gerçekçiler için dileğin bu mu?
Ama aşırı doz da tehlikeli olabilir. O yüzden kitabı 440 sayfada tuttum. Daha fazla olsaydı gerçek hayata alışan insan için fazla gelirdi.

[NTV]

Doğu Yücel’in Kişisel Sitesi : http://www.duslervekabuslar.com/Default.aspx

Arthur Conan Doyle’un kayıp romanı ‘The Narrative of John Smith’ bugün piyasaya çıkıyor.

128 yıl önce bir postanede taslakları kaybolan ve ardından Sherlock Holmes’un yaratıcısı Arthur Conan Doyle tarafından hatırında kalanlarla tekrar yazılan ve 2004 yılında bir özel koleksiyon’da müzayede sırasında ortaya çıkan yazarın ilk romanı “The Narrative of John Smith” yarın piyasaya çıkıyor.

Independent’a göre, kitabı özel kılan ise kısa öykü yazarlığından roman yazarlığına geçen Doyle’un 23 yaşındayken yazdığı bu ilk romanın onun yazarlık serüvenin başlangıcına dair ayrıntılar sunması.

Habertürk’ün haberine göre, kitabı basılmadan evvel okuma fırsatı bulanlara göre, Arthur Conan Doyle’un kayıp olan bu ilk romanı onun edebiyatın en popüler karakterlerinden biri olan Sherlock Holmes’u nasıl yarattığını ortaya koyuyor, genç yazarın zihin dünyası hakkında ilginç detaylar sunuyor.

128 YIL SONRA BULUNDU
2004 yılında taslağı özel kitap koleksiyonun bir parçası olarak 2004′teki bir müzayedede ortaya çıktı. British Library tarafından yaklaşık 1 milyon pounda satın alındı. Dört siyah defterden ve 130 sayfadan oluşan çalışmanın kopyaları çıkarıldı dizgiye gönderildi, British Library’de yapılacak bir Conan Doyle sergisi ile aynı zamanda dünya genelinde çıkarılmak üzere.

Akademisyenler bu kitabın onun sonraki çalışmasını anlamaya ışık tuttuğunu söylüyorlar; ” Bu kitap bize bir yazarın yaratıcı zihninin gelişimi hakkında özel bir kavrayış sunuyor” diyor, kibatın editörlerinden biri olan Rachel Foss. ” bu onun kısa öykü yazarlığından bir romancıya dönüşümündeki ilk girişimi” diyor.

ROMANIN VAAT ETTİKLERİ
Kitap yaklaşık 50 yaşlarında, gut hastalığından müzdarip ve bir haftalığına kanepesine mahkum olmuş bir adamı anlatıyor. Daha sonra bu roman karakteri bir kitap yazma girişiminde bulunuyor ve tıp, din, edebiyat ve iç tasarım konuları hakkındaki bakış açısını anlatıyor.

Bu konulardaki fikirlerin çoğunun açık bir şekilde yazarın ki ile uyuştuğu tespit ediliyor Örneğin bilim ve tıbın önemine dair inancı ve dini doğmalara karşı kuşkuculuğu gibi.

Conan Doyle bu romanı kişisel-sosyal-politik görünümlü” olarak tanımlıyor ve Sherlock Holmes kitaplarındaki konulara dair ipucular veriyor, mantıksal düşünceye ilgi gibi.

Yeni edisyonun girişinde ” The Narrative başarılı bir roman değil fakat kısa bir süre sonra edebiyatın en ünlü ve zamana dayanan karakterlerinden birisinin yaratıcısı olan deneyimsiz genç bir yazarın düşünceleri ve bakış açılarına dair dikkate değer bir kavrayış sunuyor.” deniyor.

ROMAN’DA DOYLE’UN GERÇEKLEŞEN ÖNGÖRÜLERİ
Kitap İngiliz imparatorluğu, bilim ve sekülerliğin yükselişi gibi zamanın meşguliyetlerine dair bir çeşni sunuyor. Aynı zamanda dikkate değer bir şekilde geleceği öngörüyor. Amerika’nın ve Çin’in süper güçler olarak yükselişini, uçaklardaki ve deniz altılardaki ilerlemeyi hatta uzay araştırmalarını öngörüyor.

Kitabı gören Stephen Fry Conan Doyle’un ilgi yelpazesine vurgu yapıyor ” o geniş bir okuyucu kitlesine alkolikler, Ku Klux Klan, mafya, Mormonlar, Amerikan çeteleri, yolsuzluğa bulaşmış sendika patronları ve diğerleri hakkında yazan ilk popüler yazar” diyor.

[NTV]

Aşağıda NTV’den aldığım haber var. Resimlere bakınca hakikaten de tıpkısının aynısı diyorsunuz. Yoksa Nikılıs Keyç gerçekten ölümsüz mü?

Nicolas Cage’e ait olduğu söylenen 1870 yılında çekilmiş bir fotoğraf yüzünden aktörün vampir olduğu iddia ediliyor.

Nicolas Cage’e çok benzeyen bir Amerikalının iç savaş sırasında çekilmiş fotoğrafı eBay’de 1 milyon dolar fiyatla satışa sunuldu.

Huffington Post’un haberine göre; Washington’da yaşayan Jack Mörd, satışa çıkardığı fotoğrafın eBay ürün açıklama kısmında “Nicolas Cage bir Vampir/1870/Tennesse” yazılı olan siyah beyaz fotoğrafın, Nicolas Cage’in sadece başarılı bir aktör değil aynı zamanda iç savaş döneminde de yaşamış bir vampir ya da benzeri ölümsüz bir varlık olduğunun kanıtı olduğunu iddia ediyor.

‘Con Air’, ‘Ghost Rider’ ve ‘The Rock’ filmlerinin 47 yaşındaki yıldızına oldukça benzeyen fotoğraftaki adamın 1870’li Tennessee eyaletinin Bristol kentinde yaşayan gerçek bir şahsa ait olduğu ve photoshop ya da farklı bir grafik programıyla düzenlenmiş olmadığı vurgulanıyor.

[NTV]